غزل به زبان بختیاری

گردِنم ، صورت چي ماه تو ديدن داره
شهدالله كه ناز ِ تو كِشيدن داره
خال ’ور كنج لَوِت ديدم واي خو ’گدنِه
نقطه هرجا كه غلط وَست مِكيدن داره
تو ’گدي هر چه دل ِ تنگِت اِخو وامو بگو
بشنو ايدوست كه شرح ’مو شِنيدن داره
دلم از عشق تو وابيد چو يك قطره خين
لرز لرزونه كه دي ِ ميل چكيدن داره
چو ’نو دنيا بِمو تنگه كه ندونم چه ’كنم
مرغ روحم ز تنم عزم پريدن داره
گو به فرهاد ز شيرين نه ’يو تقصير تونِه
عشق البته ’يونِه كوه بريدن داره
مِس مجنون كه به صحراي جنون پاوا كرد
چَشمِسَم كور ندونست ’دويدِن داره
’يو خو آبيد كه دالو به كِلاف ِ رِشتِن
يوسف گمشدنِه چشم خريدن داره
اول عشقه و افسر ز تو مايوس آبيد
باوجودي كه ’گدِن عشق رسيدِن داره