كجِي زلف ِ كج ِ يار ز كج كاريسِه
’دهدَر ِ ، دل اِبَره گَويو ز دلدار ريسِه
دوش رَهدم كِل مال ، ريسِه بيينم فوري
سَي ِ ’هش كرد و ’گرهد ، ’كر ، ’و ز طراريسِه
گِلِه كِردم ’مو به داس سَي نِه نَبَست ’دهدَر ِ تو
’گد: فرينازِ اِ’گوي ؟ ’كر، ’يو ز غمخواريسِه
وقتي عاشق اِكشه خط اِكَشه ’ور ديوار
روزي صد خط اِكَشه خط خطا كاريسِه
’گدمِس بوسه بده كَچومِه جَرنيد به ’مشت
’گلمه ، ’ورمِنِه جونم اِكَشم خاريسِه
مي كَجِس كافره و خين مسلمون اِخورِه
خين صد چي ’مو به ’اگردِن ِ ’زناريسِه
افسر ئي ’دهدَر طاووس نره چتراِزنه
وقتي ’ور سر بِكَشِه چيت قلمكاريِسه غزل به زبان بختياري
اي دل بنال با تو دي يِه يار ، يار نيد
بدبخت تر ز تو دي يه مِنِه روزگار نيد
هر غم كه ديدمه به تِرازي كَشيدمس
سنگين تر اِز غم تو دي يِه هيچ بارنيد
هر كس كه تِي تو نِه چَندي شاد و خوشدله
هرگز غريب شهر تو فكر ديار نيد
’ور باغبون بگو كه ز باد خزان بترس
غَره مبو به گل كه هميشه بهار نيد
اي تندباد صبح تو هم مَر كه عاشقي
ئي طور كه تند اِري و به جونت قرار نيد
افسر ز روزگار و زيارت كسل مَبو
چون كار چرخه دست تتو دي اختيار نيد
۱۳۱۶
عالی👍👍👍👍❤❤❤❤